Her tebessümünde, Bir Yalın şarkısı çalınıyor, Dizeleri serpiliyor sanki gamzelerine, Hep de otobüste denk geldim sana, Olur da bir kez daha görürsem, Vuslatını kaçırmayayım diye, Koşuyorum duraklara, Mirkelam'dan hallice... Ve şu an, Yalnızca üç kez gördüğüm, Çiçek bahçesi misali, Yüzünü unutmaya korkuyorum... Hoş, Dolunayı aydınlatan siman, Öylesine büyüleyici ki, Unutuyorum da... Her defasında unutsam da, Aynı hayranlıkla seyrettiğim, Tek bir sahne var; tebessümün... İsmini dahi bilmediğim için, Profitekol diyeceğim bu şiire, Profiterol gibi tatlı, o mağrur bakışlarını, Protokolü çağrıştıran, O heybetli çehreni hatırlattığı için, Hep daha erken çıkıyorum duraklara, Dolunayı aydınlatan simanı, Olur ya, göremem diye korkuyorum en çok da, Her otobüsü, aynı hasretle bekler oldum, Sen varlığımdan bihaber olsan da... Dipnot: Bu şiir, Sıyrık Dergisi 5.sayıda yer almaktadır.
Hayallerim var benim, gerçekleşmeyeceğini bildiğim ama mutlu eden... 🌹💃🏼