Vay Lemi 🌙

       Sabahın erken saatlerinde dükkana vardığımda İhsan Usta'nın sitemiyle karşılaştım. Son günlerde dükkana doğru düzgün uğrayamadım ama sitemi ona değildi bence. Arkadaş bu ne kalabalık? Bu şehirde herkes mi turşuyu çok seviyor? Gerçi sadece bizim dükkan değil, tüm komşuların tezgahı müşteriyle doluydu. Çaycının çırağı öyle bir insan trafiğine takıldı ki, getirdiği çaylar buz gibiydi. Çayı olduğu gibi iade ederken "Artık bir mucize olmalı Usta." dedim. Daha İhsan Usta cevap veremeden o mucize karşıma çıktı bile. Kalabalığın uğultusu duyulmaz, alışveriş telaşındaki insanların hengamesi bir an için görünmez oldu gözüme. Dükkanın köşesinde durup beni izleyen İpek, gülümseyerek içeri girdi. Bendeki şapşal değişikliği gören usta durumu anladı. "Ooo hanım kızım gelmiş, hoş geldin kızım." "Hoş buldum, çarşıda dolanıyordum da uğrayayım dedim." "Ne iyi etmişsin. Dur bakalım." diyerek hemen karışık bir tabak hazırlayıp ikram etti. "Teşekkür ...

       Çocuk edebiyatının kült eseriyle, aynı ismi taşımakla kalmayıp aynı ruhu da yaşamayı amaçlayan bir kitap, Uçan Sınıf... Aslında tiyatro oyunu yazmak; üç yüz sayfası heyecan dolu bir romanı, otuz sayfalık bir öyküye sığdırmaya benziyor. Repliklerde yer alan her bir kelime, oyuncunun sunduğu ufacık jest ve mimikler oyunu bütünüyle etkileyebiliyor. Her anında heyecanı, risk faktörlerini, stresi, endişeyi, kederi ve neşeyi hissettirebilen bir sanat. Tıpkı hayat gibi... Ki zaten benim için tiyatro; emek verip rolünü layıkıyla yerine getiren bir oyuncunun, sanki alternatif bir evreni yaşamasına, adeta farklı bir hayatı deneyimlemesine olanak tanıyor. Emekçilerine sunduğu bu tecrübeyle bile, onu çok özel bir noktada tutuyorum diyebilirim.    Tiyatroya dair; sevgimi, heyecanımı, tecrübemi ve emeğimi, öğrencilerimle paylaştığım ve bu doğrultuda kaleme aldığım oyunları içeren; Uçan Sınıf, drama öğretmeni ve naçizane tiyatro emekçisi Vay Lemi Gencay' dan sizler...