Yere Batsın Sarnıçları

 

 

Geçenlerde kahvenin önünde,

Freud haksız olur mu hiç?

Diyordu, maskesi çenesinde gezen bir dangalak,

 

Yine adımlıyorum kaldırımlarda,

Geçerken kahvenin önünden,

Kurcala hileli zarları, malum,

Diyor bir üstat, kulaklığımda,

 

Gönül sarnıçlarla dolu,

Ne çok kötülük vardır orada,

Berrak suları kirletebilen,

Batsa ya yere, sarnıçları,

 

Yine hayattan yemiş golü,

Ne çok yargı saklıdır orada,

Ahu gözleri köreltebilen,

Batsın yere, sarnıçları,

 

İçerisinde şaşırmış yolu,

Kaç figüran sinek avlıyor orada, 

Sahne ışıklarıyla sersemleyen,

Yere batsın sarnıçları...